Bölüm 7 / 13

Papiere, Post und Telefon

"Evraklar, Posta ve Telefon": German with Levels hikâyesinin 13 bölümünden 7. bölümü. Hikâyeyi Almanca okuyun, gerektiğinde Türkçe çevirisine göz atın ve sondaki kelime testiyle yeni kelimeleri sağlamlaştırın.

Seviye A1 Kurs günleri 31 ile 35 arası 100 hedef kelime Yaklaşık 15 dk okuma

Es ist Montagmorgen in Köln. Deniz sitzt in der Küche und trinkt Tee. Lukas kommt herein. Er hat die Post in der Hand.

Köln'de pazartesi sabahı. Deniz mutfakta oturmuş çay içiyor. Lukas içeri giriyor. Elinde posta var.

Lukas: „Guten Morgen, Deniz! Kann ich dir einen Kaffee anbieten?"

Lukas: "Günaydın Deniz! Sana bir kahve ikram edebilir miyim?"

Deniz: „Nein, danke. Ich trinke heute Tee. Was hast du denn da?"

Deniz: "Hayır, teşekkürler. Bugün çay içiyorum. Elindeki ne öyle?"

Lukas: „Post. Ein Brief für dich. Schau mal oben links, da steht der Absender."

Lukas: "Posta. Sana bir mektup var. Sol üst köşeye bak, gönderen orada yazıyor."

Deniz: „Der Absender ist … Stadt Köln, Bürgeramt. Ist das ein Problem?"

Deniz: "Gönderen... Köln Şehri, Vatandaş Dairesi. Bu bir sorun mu?"

Lukas: „Nein, das ist kein Problem. Mach ihn auf!"

Lukas: "Hayır, sorun değil. Aç bakalım!"

Deniz macht den Brief auf. Das Papier ist weiß und sehr voll. Oben steht sein Name. Er ist der Empfänger. Er liest langsam und versteht nur die Hälfte.

Deniz mektubu açıyor. Kâğıt beyaz ve dopdolu. En üstte onun adı yazıyor. Alıcı o. Yavaş yavaş okuyor ve sadece yarısını anlıyor.

Deniz: „Entschuldigung, das habe ich nicht verstanden. Was bedeutet 'Anmeldung'?"

Deniz: "Affedersin, bunu anlamadım. 'Anmeldung' ne demek?"

Lukas: „Du musst dich anmelden. Jeder Mensch in Deutschland muss das machen. Du wohnst jetzt hier, also gehst du zum Amt und sagst: Ich wohne hier."

Lukas: "Kayıt yaptırman gerekiyor. Almanya'da herkes bunu yapmak zorunda. Artık burada oturuyorsun, yani daireye gidip şöyle diyorsun: Ben burada oturuyorum."

Deniz: „Und was ist dieses Papier mit den vielen kleinen Kästchen?"

Deniz: "Peki üzerinde bir sürü küçük kutucuk olan bu kâğıt ne?"

Lukas: „Das ist ein Formular. Du musst das Formular ausfüllen und unterschreiben. Aber ich muss jetzt ins Büro. Ruf doch Elif an!"

Lukas: "O bir form. Formu doldurup imzalaman gerekiyor. Ama benim şimdi büroya gitmem lazım. Sen en iyisi Elif'i ara!"

Deniz telefoniert nicht gern. Am Telefon ist Deutsch viel schwerer, weil er das Gesicht nicht sieht. Aber er nimmt sein Handy und ruft Elif an. Es klingelt viermal. Dann kommt eine Ansage.

Deniz telefonla konuşmayı sevmiyor. Telefonda Almanca çok daha zor, çünkü karşısındakinin yüzünü görmüyor. Ama cep telefonunu alıp Elif'i arıyor. Telefon dört kez çalıyor. Sonra bir anons geliyor.

Ansage: „Hier ist der Anrufbeantworter von Elif Demir. Bitte sprechen Sie nach dem Ton."

Anons: "Burası Elif Demir'in telesekreteri. Lütfen sinyal sesinden sonra konuşun."

Deniz: „Hallo Elif, hier ist Deniz. Ich habe eine Frage zu einem Brief. Kannst du mich bitte zurückrufen?"

Deniz: "Merhaba Elif, ben Deniz. Bir mektupla ilgili bir sorum var. Beni geri arayabilir misin lütfen?"

Zwanzig Minuten später klingelt das Handy. Der Anruf kommt von Elif.

Yirmi dakika sonra cep telefonu çalıyor. Arayan Elif.

Elif: „Hallo Deniz! Ich habe deinen Anruf auf dem Anrufbeantworter gehört. Was ist los?"

Elif: "Merhaba Deniz! Telesekreterdeki mesajını dinledim. Ne oldu?"

Deniz: „Ich habe eine Frage zu diesem Brief. Der Absender ist das Bürgeramt. Es geht um die Anmeldung, und es gibt ein Formular."

Deniz: "Bu mektupla ilgili bir sorum var. Gönderen, Vatandaş Dairesi. Konu kayıt, bir de form var."

Elif: „Ah, das kenne ich gut. Ich komme um vier, dann lesen wir den Brief zusammen."

Elif: "Ah, bunu iyi bilirim. Saat dörtte gelirim, mektubu birlikte okuruz."

Deniz: „Danke! Ich habe auch ein kleines Geschenk für dich: Schokolade aus Istanbul."

Deniz: "Teşekkürler! Sana küçük bir hediyem de var: İstanbul'dan çikolata."

Elif: „Schokolade ist immer ein gutes Geschenk. Bis später!"

Elif: "Çikolata her zaman iyi bir hediyedir. Sonra görüşürüz!"

Um elf Uhr klopft es. Frau Weber steht vor der Tür. Sie hat einen Kuchen und einen Brief in der Hand.

Saat on birde kapı çalınıyor. Kapının önünde Weber Hanım duruyor. Elinde bir kek ve bir mektup var.

Frau Weber: „Guten Tag, Deniz! Haben Sie vielleicht eine Briefmarke für mich? Ich möchte diesen Brief an meine Schwester schicken."

Weber Hanım: "İyi günler Deniz! Acaba sizde benim için bir pul var mı? Bu mektubu kız kardeşime göndermek istiyorum."

Deniz: „Einen Moment. Hier ist eine Briefmarke."

Deniz: "Bir dakika. İşte bir pul."

Frau Weber: „Vielen Dank! Und was gibt es Neues? Kommt Ihre Familie bald?"

Weber Hanım: "Çok teşekkür ederim! Ee, ne var ne yok? Aileniz yakında geliyor mu?"

Deniz: „Ja! Meine Mutter möchte mich im Sommer besuchen. Sie bleibt zehn Tage."

Deniz: "Evet! Annem yazın beni ziyaret etmek istiyor. On gün kalacak."

Frau Weber: „Wie schön! Aber wo schläft sie? Bei Ihnen ist es doch klein."

Weber Hanım: "Ne güzel! Peki nerede yatacak? Sizin ev küçük ama."

Deniz: „Das ist das Problem. Sie kann bei uns nicht übernachten. Ich suche ein Hotel."

Deniz: "Sorun da bu. Bizde kalamaz. Bir otel arıyorum."

Frau Weber: „Ich kenne ein kleines Hotel hier in der Nähe. Braucht sie ein Einzelzimmer oder ein Doppelzimmer?"

Weber Hanım: "Bu yakınlarda küçük bir otel biliyorum. Tek kişilik oda mı lazım, çift kişilik mi?"

Deniz: „Ein Einzelzimmer. Sie kommt allein, und ein Doppelzimmer ist zu teuer."

Deniz: "Tek kişilik oda. Yalnız geliyor, çift kişilik oda da çok pahalı."

Frau Weber: „Dann rufen Sie einfach an der Rezeption an. Die Frau an der Rezeption spricht auch Englisch, aber sprechen Sie Deutsch! Und noch etwas: Am Sonntag möchte ich Sie und Lukas einladen. Ich mache Kuchen."

Weber Hanım: "O zaman resepsiyonu arayıverin. Resepsiyondaki kadın İngilizce de biliyor, ama siz Almanca konuşun! Bir şey daha: Pazar günü sizi ve Lukas'ı davet etmek istiyorum. Kek yapacağım."

Deniz: „Sehr gern. Danke für die Einladung."

Deniz: "Çok memnun oluruz. Davetiniz için teşekkürler."

Um vier Uhr kommt Elif. Sie hat eine Zeitung dabei und einen Prospekt von einem Hotel.

Saat dörtte Elif geliyor. Yanında bir gazete ve bir otelin broşürü var.

Elif: „Zeig mir den Brief. Und leg bitte alle Papiere auf den Tisch. Ohne Papiere geht beim Amt gar nichts."

Elif: "Mektubu göster bana. Bir de lütfen bütün evrakları masaya koy. Evrak olmadan dairede hiçbir şey olmaz."

Deniz: „Hier sind meine Papiere: mein Pass, der Mietvertrag und der Brief. Kannst du ihn bitte laut lesen? Langsam, bitte."

Deniz: "İşte evraklarım: pasaportum, kira sözleşmesi ve mektup. Mektubu sesli okuyabilir misin lütfen? Yavaş yavaş lütfen."

Elif: „Klar. 'Sehr geehrter Herr Deniz, bitte füllen Sie das Formular aus und kommen Sie mit Ihrem Pass zum Bürgeramt.'"

Elif: "Tabii. 'Sayın Bay Deniz, lütfen formu doldurun ve pasaportunuzla birlikte Vatandaş Dairesine gelin.'"

Deniz: „Ich habe eine Frage zu diesem Brief. Was heißt 'Sehr geehrter Herr'?"

Deniz: "Bu mektupla ilgili bir sorum var. 'Sehr geehrter Herr' ne demek?"

Elif: „Das ist nur höflich. So schreibt man einen offiziellen Brief. Der Rest ist einfach: Du gehst zum Amt, du gibst das Formular ab und du bekommst ein Papier."

Elif: "O sadece bir nezaket ifadesi. Resmî mektup böyle yazılır. Gerisi kolay: Daireye gidiyorsun, formu teslim ediyorsun ve bir belge alıyorsun."

Elif nimmt das Formular. Es ist ein großer Bogen aus dickem Papier.

Elif formu eline alıyor. Kalın kâğıttan büyük bir sayfa bu.

Elif: „Das Formular hat zwei Teile. Der erste Bogen ist für dich, der zweite Teil ist für die Familie. Du bist ledig, also bleibt er leer. Hier schreibst du den Namen, hier die Adresse. Und hier musst du etwas ankreuzen."

Elif: "Formun iki bölümü var. İlk sayfa senin için, ikinci bölüm aile için. Sen bekârsın, yani orası boş kalıyor. Buraya adını yazıyorsun, buraya da adresi. Burada da bir şey işaretlemen gerekiyor."

Deniz: „Soll ich jetzt unterschreiben?"

Deniz: "Şimdi imzalayayım mı?"

Elif: „Nein, noch nicht. Deine Unterschrift kommt erst am Schalter. Die Frau am Schalter sagt dir, wo du unterschreiben musst."

Elif: "Hayır, henüz değil. İmzanı ancak gişede atacaksın. Gişedeki kadın sana nereyi imzalaman gerektiğini söyler."

Deniz: „Muss ich das Formular mit der Post schicken?"

Deniz: "Formu postayla mı göndermem gerekiyor?"

Elif: „Nein. Manche Leute schicken es mit der Post, dann ist der Empfänger das Bürgeramt. Du hast einen Termin, also gibst du es persönlich ab."

Elif: "Hayır. Bazıları postayla gönderir, o zaman alıcı Vatandaş Dairesi olur. Senin randevun var, yani şahsen teslim edeceksin."

Elif sieht den Pass von Deniz an. Auf der ersten Seite ist ein Foto. Sie lacht.

Elif, Deniz'in pasaportuna bakıyor. İlk sayfada bir fotoğraf var. Gülüyor.

Elif: „Ist das dein Foto? Du siehst auf dem Bild so ernst aus, wie ein Mann in einem alten Film!"

Elif: "Bu senin fotoğrafın mı? Resimde o kadar ciddi görünüyorsun ki, eski bir filmdeki adam gibisin!"

Deniz: „Auf dem Foto war ich neunzehn. Ich hatte lange Haare."

Deniz: "O fotoğrafta on dokuz yaşındaydım. Saçlarım uzundu."

Elif nimmt die Zeitung und zeigt ihm eine Seite.

Elif gazeteyi alıp ona bir sayfa gösteriyor.

Elif: „Hier in der Zeitung war eine Anzeige: ein Hotel am Rhein, ein Zimmer ab 55 Euro. Und der Prospekt ist von dem gleichen Hotel. Schau, dieses Bild hier ist das Einzelzimmer."

Elif: "Burada gazetede bir ilan vardı: Ren kıyısında bir otel, odalar 55 eurodan başlıyor. Broşür de aynı otelin. Bak, buradaki resim tek kişilik oda."

Deniz: „Sehr schön. Meine Mutter macht nicht oft Urlaub. Diese Reise ist wichtig für sie."

Deniz: "Çok güzel. Annem pek sık tatil yapmaz. Bu yolculuk onun için önemli."

Elif: „Wie lange war deine Reise nach Deutschland?"

Elif: "Senin Almanya yolculuğun ne kadar sürdü?"

Deniz: „Vier Stunden mit dem Flugzeug. Meine Mutter fliegt nicht gern."

Deniz: "Uçakla dört saat. Annem uçmayı sevmez."

Elif: „Wenn sie hier ist, machen wir einen Ausflug nach Bonn. Aber zuerst der Termin: Morgen rufst du das Amt an."

Elif: "O buraya gelince Bonn'a bir gezi yaparız. Ama önce randevu: Yarın daireyi arıyorsun."

Deniz: „Morgen? Oh je. Mein Kopf ist heute schon voll."

Deniz: "Yarın mı? Eyvah. Kafam bugün zaten dolu."

Am Dienstagmorgen sitzt Deniz vor dem Computer. Im Internet gibt es eine Seite von der Stadt, aber es gibt keinen freien Termin. Elif sitzt neben ihm.

Salı sabahı Deniz bilgisayarın başında oturuyor. İnternette şehrin bir sayfası var, ama boş randevu yok. Elif yanında oturuyor.

Elif: „Dann musst du anrufen. Der Computer hilft dir heute nicht."

Elif: "O zaman telefon etmen gerekiyor. Bilgisayar bugün sana yardımcı olmuyor."

Deniz: „Muss ich wirklich telefonieren? Ich habe Angst vor dem Telefon."

Deniz: "Gerçekten telefon etmem şart mı? Telefondan korkuyorum."

Elif schreibt drei Sätze auf einen kleinen Bogen Papier: „Ich möchte einen Termin machen." – „Können Sie das bitte buchstabieren?" – „Entschuldigung, das habe ich nicht verstanden."

Elif küçük bir kâğıda üç cümle yazıyor: "Randevu almak istiyorum." – "Bunu harf harf söyleyebilir misiniz lütfen?" – "Affedersiniz, bunu anlamadım."

Deniz nimmt das Handy. Zuerst hört er nur ein Geräusch: Der Anschluss ist besetzt. Er wartet fünf Minuten und ruft noch einmal an. Jetzt kommt eine Ansage.

Deniz cep telefonunu alıyor. Önce sadece bir ses duyuyor: Hat meşgul. Beş dakika bekleyip bir kez daha arıyor. Şimdi bir anons geliyor.

Ansage: „Sie hören eine Ansage der Stadt Köln. Für die Anmeldung drücken Sie bitte die Eins. Für den Ausweis drücken Sie die Zwei."

Anons: "Köln Şehrinin anonsunu dinliyorsunuz. Kayıt için lütfen bire basın. Kimlik için ikiye basın."

Deniz drückt die Eins. Dann kommt Musik. Es ist immer das gleiche Lied. Nach vier Minuten hat er das Lied im Kopf. Dann spricht endlich eine Frau.

Deniz bire basıyor. Sonra müzik başlıyor. Hep aynı şarkı çalıyor. Dört dakika sonra şarkı kafasına takılıyor. Sonra nihayet bir kadın konuşuyor.

Frau Klein: „Bürgeramt Köln, Klein, guten Tag."

Klein Hanım: "Köln Vatandaş Dairesi, ben Klein, iyi günler."

Deniz: „Guten Tag. Ich möchte einen Termin machen, bitte."

Deniz: "İyi günler. Randevu almak istiyorum lütfen."

Frau Klein: „Gern. Um was geht es?"

Klein Hanım: "Tabii. Konu nedir?"

Deniz: „Um die Anmeldung. Ich bin neu in Köln und habe einen Brief bekommen."

Deniz: "Kayıtla ilgili. Köln'de yeniyim ve bir mektup aldım."

Frau Klein: „Alles klar. Wie ist Ihr Name?"

Klein Hanım: "Anlaşıldı. Adınız nedir?"

Deniz: „Mein Name ist Deniz."

Deniz: "Adım Deniz."

Frau Klein: „Können Sie das bitte buchstabieren?"

Klein Hanım: "Bunu harf harf söyleyebilir misiniz lütfen?"

Deniz: „Ja. D – E – N – I – Z. Und der Familienname: Y – A – G – C – I."

Deniz: "Evet. D – E – N – I – Z. Soyadım da: Y – A – G – C – I."

Frau Klein: „Entschuldigung, noch einmal bitte. War das Y wie Ypsilon am Anfang?"

Klein Hanım: "Affedersiniz, bir kez daha lütfen. Başta Y mi vardı?"

Deniz: „Ja, genau. Y wie Ypsilon, dann A, G, C, I."

Deniz: "Evet, aynen. Y, sonra A, G, C, I."

Frau Klein: „Danke. Ich habe einen Termin am Donnerstag um neun Uhr zwanzig, Zimmer 214."

Klein Hanım: "Teşekkürler. Perşembe günü saat dokuz yirmide bir randevu var, Oda 214."

Deniz: „Entschuldigung, das habe ich nicht verstanden. Können Sie das bitte langsam wiederholen?"

Deniz: "Affedersiniz, bunu anlamadım. Yavaşça tekrar edebilir misiniz lütfen?"

Frau Klein: „Natürlich. Donnerstag, neun Uhr zwanzig, Zimmer 214."

Klein Hanım: "Tabii ki. Perşembe, saat dokuz yirmi, Oda 214."

Deniz: „Danke. Und was muss ich mitbringen?"

Deniz: "Teşekkürler. Peki yanımda ne getirmem gerekiyor?"

Frau Klein: „Bringen Sie bitte Ihren Pass mit. Ist Ihr Pass noch gültig?"

Klein Hanım: "Lütfen pasaportunuzu getirin. Pasaportunuz hâlâ geçerli mi?"

Deniz: „Ja, er ist noch vier Jahre gültig."

Deniz: "Evet, daha dört yıl geçerli."

Frau Klein: „Gut. Und bitte füllen Sie das Formular vorher aus. Einen Moment, ich muss noch etwas prüfen. Ich rufe Sie später zurück."

Klein Hanım: "Güzel. Ve lütfen formu önceden doldurun. Bir dakika, bir şey daha kontrol etmem gerekiyor. Sizi sonra geri arayacağım."

Deniz legt das Handy auf den Tisch. Seine Hand ist ein bisschen nass, aber er lacht.

Deniz cep telefonunu masaya koyuyor. Eli biraz ıslak, ama gülüyor.

Elif: „Und? Alles in Ordnung?"

Elif: "Ee? Her şey yolunda mı?"

Deniz: „Ja! Ich habe einen Termin am Donnerstag. Ich habe auf Deutsch telefoniert!"

Deniz: "Evet! Perşembe günü randevum var. Almanca telefon görüşmesi yaptım!"

Eine halbe Stunde später ruft Frau Klein wirklich zurück. Der Termin ist jetzt in Zimmer 208. Deniz schreibt die Nummer sofort auf ein Papier.

Yarım saat sonra Klein Hanım gerçekten geri arıyor. Randevu artık Oda 208'de. Deniz numarayı hemen bir kâğıda yazıyor.

Am Nachmittag scheint die Sonne. Das Wetter ist plötzlich schön, und sie gehen in die Stadt. Vor einem Reisebüro bleiben sie stehen. Im Fenster liegen viele Prospekte, und sie gehen hinein.

Öğleden sonra güneş açıyor. Hava birden güzelleşiyor ve şehre iniyorlar. Bir seyahat acentesinin önünde duruyorlar. Vitrinde bir sürü broşür var ve içeri giriyorlar.

Deniz: „Ich liebe Reisebüros. Als Kind habe ich immer Prospekte gesammelt."

Deniz: "Seyahat acentelerine bayılırım. Çocukken hep broşür toplardım."

Elif: „Willst du einen Plan von Köln oder einen Reiseführer kaufen?"

Elif: "Köln haritası mı almak istiyorsun, gezi rehberi mi?"

Deniz: „Ein Reiseführer ist gut, und ein Plan ist praktisch. Entschuldigung, was kostet der Reiseführer?"

Deniz: "Gezi rehberi iyi olur, harita da pratik. Affedersiniz, gezi rehberi ne kadar?"

Die Frau im Reisebüro: „Neun Euro, und der Plan kostet fünf Euro. Fahren Sie ins Ausland?"

Seyahat acentesindeki kadın: "Dokuz euro, harita da beş euro. Yurt dışına mı gidiyorsunuz?"

Deniz: „Nein. Meine Mutter kommt aus dem Ausland zu mir."

Deniz: "Hayır. Annem yurt dışından bana geliyor."

Die Frau im Reisebüro: „Hier ist noch ein Prospekt vom Museum. Der Eintritt kostet für Gruppen weniger."

Seyahat acentesindeki kadın: "Buyurun, bir de müzenin broşürü. Gruplar için giriş daha ucuz."

Am Donnerstag ist das Wetter schlecht. Es gibt viel Regen und viel Wind. Deniz hat die Papiere in einer Tasche: das Formular, den Pass und den Brief.

Perşembe günü hava kötü. Çok yağmur ve çok rüzgâr var. Deniz'in evrakları bir çantada: form, pasaport ve mektup.

Am Bahnhof hört er eine Durchsage.

İstasyonda bir anons duyuyor.

Durchsage: „Achtung, eine Durchsage: Die Bahn nach Deutz fährt heute zehn Minuten später."

Anons: "Dikkat, bir anons: Deutz'a giden tren bugün on dakika geç hareket ediyor."

Deniz: „Oh nein. Ich habe einen Termin um neun Uhr zwanzig."

Deniz: "Olamaz. Saat dokuz yirmide randevum var."

Ein Mann neben ihm: „Keine Angst. Sie haben in Deutz Anschluss an die Linie 5. Der Anschluss wartet meistens."

Yanındaki adam: "Merak etmeyin. Deutz'ta 5 numaralı hatta aktarmanız var. Aktarma treni genellikle bekler."

Deniz kommt um neun Uhr zehn am Amt an. Vor der Tür steht ein Schild: „Vorsicht, Stufe!" Im Haus wartet schon eine Gruppe von Menschen.

Deniz saat dokuzu on geçe daireye varıyor. Kapının önünde bir tabela var: "Dikkat, basamak!" Binanın içinde şimdiden bir grup insan bekliyor.

Neben der Tür steht eine Maschine. Man drückt auf einen Knopf und bekommt eine Nummer. Aber die Maschine ist kaputt. An der Maschine klebt ein Papier: „Die Maschine ist in Reparatur."

Kapının yanında bir makine var. Düğmeye basıp bir numara alınıyor. Ama makine bozuk. Makinenin üzerine bir kâğıt yapıştırılmış: "Makine tamirde."

Deniz: „Entschuldigung, wie bekomme ich eine Nummer?"

Deniz: "Affedersiniz, nasıl numara alabilirim?"

Eine Frau: „Die Maschine ist seit Montag kaputt. Ein Mann will sie reparieren, aber er kommt nie. Die Reparatur dauert wohl lange. Nehmen Sie einfach einen Zettel."

Bir kadın: "Makine pazartesiden beri bozuk. Bir adam tamir edecekmiş, ama bir türlü gelmiyor. Tamir herhalde uzun sürüyor. Siz en iyisi bir fiş alın."

Deniz setzt sich in das Wartezimmer. Er hat die Nummer 47 in der Hand. Sein Bein wackelt. Sein Mund ist trocken. Er legt den Arm auf die Tasche. Aus dem Fenster hat man einen schönen Blick auf den Dom.

Deniz bekleme odasına oturuyor. Elinde 47 numara var. Bacağı sallanıyor. Ağzı kupkuru. Kolunu çantanın üzerine koyuyor. Pencereden katedralin güzel bir manzarası görünüyor.

Ein alter Mann sitzt neben ihm. Er heißt Herr Bauer.

Yanında yaşlı bir adam oturuyor. Adı Bauer Bey.

Herr Bauer: „Sie sind nervös, oder? Ihr Bein wackelt."

Bauer Bey: "Heyecanlısınız, değil mi? Bacağınız sallanıyor."

Deniz: „Ja, ein bisschen. Ich bin neu hier."

Deniz: "Evet, biraz. Burada yeniyim."

Herr Bauer: „Ihr Deutsch ist gut! Woher kommen Sie?"

Bauer Bey: "Almancanız iyi! Nerelisiniz?"

Deniz: „Aus Istanbul. Ich wohne seit zwei Monaten in Köln."

Deniz: "İstanbulluyum. İki aydır Köln'de oturuyorum."

Herr Bauer: „Istanbul! Meine Tochter war dort und hat viele Fotos gemacht. Haben Sie den Dom schon besichtigt?"

Bauer Bey: "İstanbul! Kızım oraya gitmişti, bir sürü fotoğraf çekti. Katedrali gezdiniz mi?"

Deniz: „Nein, noch nicht. Ich möchte ihn gern besichtigen."

Deniz: "Hayır, henüz değil. Gezmeyi çok istiyorum."

Herr Bauer: „Der Dom ist die wichtigste Sehenswürdigkeit hier. Der Blick von oben ist super. Aber Vorsicht: Es gibt 533 Stufen, danach tut jeder Fuß weh. Früher bin ich jede Woche hochgegangen, denn Sport ist mein Hobby. Ich schwimme auch zweimal pro Woche, das ist gut für den Arm und für das Bein. Und was ist Ihr Hobby?"

Bauer Bey: "Katedral buranın en önemli gezilecek yeri. Yukarıdan manzara müthiş. Ama dikkat: 533 basamak var, sonrasında insanın iki ayağı da ağrıyor. Eskiden her hafta yukarı çıkardım, çünkü spor benim hobim. Haftada iki kez de yüzerim, bu hem kola hem bacağa iyi gelir. Peki sizin hobiniz ne?"

Deniz: „Ich fotografiere gern, und ich koche gern."

Deniz: "Fotoğraf çekmeyi severim, bir de yemek yapmayı."

Sie lachen. Dann kommt eine Durchsage im Wartezimmer.

Gülüyorlar. Sonra bekleme odasında bir anons duyuluyor.

Durchsage: „Nummer 45, bitte zu Schalter 2."

Anons: "45 numara, lütfen 2 numaralı gişeye."

Herr Bauer: „Das bin ich. Ich muss nur etwas abgeben. Nächste Woche kann ich meinen neuen Ausweis abholen. Viel Glück, junger Mann!"

Bauer Bey: "Bu benim. Sadece bir şey teslim edeceğim. Haftaya yeni kimliğimi alabiliyorum. Bol şans, delikanlı!"

Deniz reibt sich ein Auge. Er hat heute Nacht schlecht geschlafen. Sein Kopf ist voll: Formular, Pass, Unterschrift, Nummer 47.

Deniz gözünü ovuşturuyor. Dün gece kötü uyumuş. Kafası dolu: form, pasaport, imza, 47 numara.

Durchsage: „Nummer 47, bitte zu Schalter 3."

Anons: "47 numara, lütfen 3 numaralı gişeye."

Deniz steht auf. Am Schalter 3 sitzt ein Mann mit einer Brille. Auf dem Schild steht: „Herr Fischer".

Deniz ayağa kalkıyor. 3 numaralı gişede gözlüklü bir adam oturuyor. Tabelada "Fischer Bey" yazıyor.

Deniz: „Guten Tag. Ich habe einen Termin. Es geht um die Anmeldung."

Deniz: "İyi günler. Bir randevum var. Kayıtla ilgili."

Herr Fischer: „Guten Tag. Haben Sie das Formular schon ausgefüllt?"

Fischer Bey: "İyi günler. Formu doldurdunuz mu?"

Deniz: „Ja, hier ist es. Ich habe es gestern ausgefüllt."

Deniz: "Evet, işte burada. Dün doldurdum."

Herr Fischer: „Sehr gut. Und haben Sie Ihren Pass dabei?"

Fischer Bey: "Çok iyi. Peki pasaportunuz yanınızda mı?"

Deniz: „Ja, hier ist mein Pass. Ich habe keinen deutschen Ausweis."

Deniz: "Evet, işte pasaportum. Alman kimliğim yok."

Herr Fischer: „Kein Problem, ein ausländischer Pass ist auch in Ordnung. Er ist noch bis 2029 gültig."

Fischer Bey: "Sorun değil, yabancı pasaport da olur. 2029'a kadar da geçerli."

Deniz: „Entschuldigung, das habe ich nicht verstanden. Was heißt 'gültig'?"

Deniz: "Affedersiniz, bunu anlamadım. 'Gültig' ne demek?"

Herr Fischer: „Gültig heißt: Das Dokument ist noch gut. Nach 2029 ist Ihr Pass nicht mehr gültig. So, hier fehlt noch etwas. Bitte füllen Sie das Formular hier unten aus. Und hier müssen Sie etwas ankreuzen: Haben Sie Kinder?"

Fischer Bey: "'Gültig', geçerli demek: Belge hâlâ kullanılabilir durumda. 2029'dan sonra pasaportunuz artık geçerli olmaz. Evet, burada bir eksik var. Lütfen formu şurada, alt kısımda doldurun. Burada da bir şey işaretlemeniz gerekiyor: Çocuğunuz var mı?"

Deniz: „Nein, ich habe keine Kinder."

Deniz: "Hayır, çocuğum yok."

Herr Fischer: „Dann kreuzen Sie hier 'nein' an. Die Frage ist wichtig, weil man Kinder auch für den Kindergarten anmelden muss. Und jetzt kommt die Unterschrift: Bitte unterschreiben Sie hier unten. Dann geben Sie mir den Bogen zurück."

Fischer Bey: "O zaman burada 'hayır'ı işaretleyin. Bu soru önemli, çünkü çocukları anaokulu için de kaydettirmek gerekiyor. Şimdi sıra imzada: Lütfen şuraya, en alta imza atın. Sonra sayfayı bana geri verin."

Deniz unterschreibt. Seine Hand zittert ein bisschen, aber die Unterschrift ist gut. Er gibt das Formular ab.

Deniz imzalıyor. Eli biraz titriyor, ama imza güzel. Formu teslim ediyor.

Herr Fischer: „Danke. Ich brauche zwei Minuten, der Computer ist heute langsam. Wie gefällt es Ihnen in Köln?"

Fischer Bey: "Teşekkürler. İki dakikaya ihtiyacım var, bilgisayar bugün yavaş. Köln hoşunuza gidiyor mu?"

Deniz: „Sehr gut. Am Anfang war alles fremd: die Sprache, die Stadt, die Schilder. Heute ist es besser. Köln ist international, und der Dom ist weltweit bekannt."

Deniz: "Hem de çok. Başta her şey yabancıydı: dil, şehir, tabelalar. Bugün daha iyi. Köln uluslararası bir şehir ve katedral dünyaca ünlü."

Herr Fischer: „Das stimmt, Köln ist eine bekannte Stadt. So, hier ist Ihr Papier. Das ist die Anmeldung. Bitte gut aufheben!"

Fischer Bey: "Doğru, Köln tanınmış bir şehir. Evet, işte belgeniz. Bu, kayıt belgesi. Lütfen iyi saklayın!"

Draußen regnet es nicht mehr, und die Sonne kommt. Deniz ruft sofort Elif an, aber ihr Anschluss ist besetzt. Zehn Minuten später ruft sie zurück.

Dışarıda artık yağmur yağmıyor ve güneş çıkıyor. Deniz hemen Elif'i arıyor, ama hattı meşgul. On dakika sonra Elif geri arıyor.

Deniz: „Alles gut! Ich habe das Formular abgegeben und unterschrieben. Ich bin jetzt offiziell in Köln! Und ich habe Hunger."

Deniz: "Her şey yolunda! Formu teslim ettim ve imzaladım. Artık resmî olarak Köln'deyim! Bir de karnım aç."

Elif: „In zwanzig Minuten bin ich am Café am Markt."

Elif: "Yirmi dakika sonra pazar meydanındaki kafedeyim."

Im Café ist es warm. Deniz hat Durst und Hunger. Der Kellner kommt.

Kafenin içi sıcak. Deniz hem susamış hem acıkmış. Garson geliyor.

Deniz: „Entschuldigung, was können Sie empfehlen?"

Deniz: "Affedersiniz, ne tavsiye edersiniz?"

Der Kellner: „Ich kann die Suppe empfehlen. Möchten Sie sonst noch etwas bestellen?"

Garson: "Çorbayı tavsiye ederim. Başka bir şey sipariş etmek ister misiniz?"

Deniz: „Nur die Suppe, bitte. Und ein großes Wasser, ich habe Durst."

Deniz: "Sadece çorba lütfen. Bir de büyük bir su, çok susadım."

Der Kellner: „Gern. Guten Appetit!"

Garson: "Tabii. Afiyet olsun!"

Deniz: „Ich habe seit gestern Abend nichts gegessen. Mein Appetit ist heute sehr groß."

Deniz: "Dün akşamdan beri hiçbir şey yemedim. Bugün iştahım çok açık."

Elif: „Nach dem Zoll habe ich am Flughafen immer sofort etwas bestellt."

Elif: "Ben de havalimanında gümrükten sonra hep hemen bir şeyler sipariş ederdim."

Deniz: „Der Zoll! Bei meiner ersten Reise hatte ich ein Problem am Zoll. Meine Mutter hat mir drei Kilo Essen mitgegeben."

Deniz: "Gümrük! İlk yolculuğumda gümrükte bir sorun yaşadım. Annem yanıma üç kilo yiyecek koymuştu."

Elif: „Und was hat der Mann am Zoll gesagt?"

Elif: "Peki gümrükteki adam ne dedi?"

Deniz: „Er hat den Koffer aufgemacht und gelacht. Dann hat er gesagt: 'Ihre Mutter liebt Sie sehr.'"

Deniz: "Bavulu açtı ve güldü. Sonra da şöyle dedi: 'Anneniz sizi çok seviyor.'"

Elif: „Mütter kümmern sich immer um das Essen."

Elif: "Anneler her zaman yemekle ilgilenir."

Deniz: „Ja. Und jetzt kümmere ich mich um sie. Ich muss noch das Hotel buchen."

Deniz: "Evet. Şimdi de ben onunla ilgileniyorum. Bir de oteli ayırtmam gerekiyor."

Am Abend sitzt Deniz mit dem Computer am Tisch. Lukas macht den Fernseher an, es läuft ein alter Film.

Akşam Deniz bilgisayarıyla masada oturuyor. Lukas televizyonu açıyor, eski bir film oynuyor.

Lukas: „Warum rufst du nicht an der Rezeption an?"

Lukas: "Neden resepsiyonu aramıyorsun?"

Deniz: „Ich habe zweimal angerufen, es war immer besetzt. Eine E-Mail ist einfacher, weil ich dann in Ruhe schreiben kann."

Deniz: "İki kez aradım, hep meşguldü. E-posta daha kolay, çünkü o zaman sakin sakin yazabiliyorum."

Deniz schreibt langsam. Die E-Mail ist kurz:

Deniz yavaş yavaş yazıyor. E-posta kısa:

Deniz: „'Sehr geehrte Damen und Herren, ich möchte ein Einzelzimmer für meine Mutter buchen, vom 12. bis 22. Juli, bitte mit Halbpension. Was kostet das Zimmer mit Halbpension pro Nacht? Meine Mutter möchte auch die Sehenswürdigkeiten besichtigen. Mit freundlichen Grüßen, Deniz.'"

Deniz: "'Sayın Yetkili, annem için 12-22 Temmuz tarihleri arasında tek kişilik bir oda ayırtmak istiyorum, lütfen yarım pansiyon olsun. Yarım pansiyonlu odanın gecelik ücreti nedir? Annem gezilecek yerleri de görmek istiyor. Saygılarımla, Deniz.'"

Lukas: „Sehr gut! Schick sie ab!"

Lukas: "Çok iyi! Gönder gitsin!"

Deniz: „Moment, ich lese sie noch einmal. Ordnung muss sein."

Deniz: "Dur, bir kez daha okuyayım. Düzen şart."

Am nächsten Morgen ist die Antwort da: Das Hotel hat noch ein Einzelzimmer frei. Mit Halbpension kostet es 78 Euro pro Nacht. Im Anhang sind ein Prospekt und ein Plan von der Stadt.

Ertesi sabah cevap gelmiş: Otelde hâlâ boş bir tek kişilik oda var. Yarım pansiyonla gecesi 78 euro. Ekte bir broşür ve bir şehir haritası var.

Am Sonntag gehen Deniz und Lukas zu Frau Weber. Es gibt Kuchen, Kaffee und viele Fragen.

Pazar günü Deniz ve Lukas, Weber Hanım'a gidiyor. Kek, kahve ve bir sürü soru var.

Frau Weber: „Sehen Sie, Deniz! Ein Brief, ein Telefonat, ein Formular – und alles ist in Ordnung."

Weber Hanım: "Gördünüz mü Deniz! Bir mektup, bir telefon görüşmesi, bir form ve her şey yolunda."

Deniz: „Ja. Und am Telefon habe ich jetzt keine Angst mehr."

Deniz: "Evet. Ve artık telefondan hiç korkmuyorum."

Lukas: „Warte nur. Nächste Woche kommt bestimmt der nächste Brief."

Lukas: "Dur bakalım. Haftaya kesin bir sonraki mektup gelir."

Deniz: „Kein Problem. Dann rufe ich einfach wieder an."

Deniz: "Sorun değil. O zaman yine ararım."

Geschafft! 7. bölümün sonuna ulaştınız.

Bu seviyenin dilbilgisini de çalışın: cevaplı ücretsiz A1 dilbilgisi testi

Bu bölümün 100 kelimesi

Bu bölümdeki her hedef kelime; türü ve İngilizce anlamıyla birlikte. Hikâye, bu listenin ve önceki bölümlerin dışındaki kelimeleri asla kullanmaz; yani bu tablo eksiksiz anahtarınızdır.

AlmancaTürİngilizce
anbietenverbto offer
das Geschenknoungift/present
das Hotelnounhotel
das Einzelzimmernounsingle room
das Doppelzimmernoundouble room
die Rezeptionnounreception (hotel)
einladenverbto invite
besuchenverbto visit
anrufenverbto call (phone)
telefonierenverbto phone
das Telefonnountelephone
das Handynounmobile phone
der Anrufnounphone call
der Anrufbeantworternounanswering machine
die E-Mailnoune-mail
der Briefnounletter
die Briefmarkenounstamp
der Absendernounsender
das Formularnounform (document)
die Anmeldungnounregistration
sich anmeldenverbto register
ausfüllenverbto fill out
unterschreibenverbto sign
der Urlaubnounvacation/holiday
die Reisenountrip/journey
der Ausflugnounexcursion/trip
der Empfängernounrecipient
schickenverbto send
die Ansagenounannouncement
die Durchsagenounannouncement (over a loudspeaker)
die Anzeigenounadvertisement/ad
der Prospektnounbrochure
die Zeitungnounnewspaper
das Bildnounpicture/image
das Fotonounphoto
der Filmnounfilm/movie
die Unterschriftnounsignature
die Papierenoundocuments/papers
das Papiernounpaper
der Bogennounsheet (of paper)
das Schildnounsign
das Reisebüronountravel agency
der Reiseführernountravel guide
das Auslandnounabroad
der Schalternouncounter/switch
der Eintrittnounentry/admission
die Einladungnouninvitation
der Plannounplan/map
die Ordnungnounorder
das Problemnounproblem
gültigadjectivevalid
Achtungnounattention/caution
der Kopfnounhead
das Augenouneye
das Liednounsong
der Computernouncomputer
das Internetnouninternet
das Wetternounweather
die Sonnenounsun
übernachtenverbto stay overnight
besichtigenverbto visit/sightsee
die Sehenswürdigkeitnounsight/attraction
abgebenverbto hand in
abholenverbto pick up
die Vorsichtnouncaution
der Anschlussnounconnection (train/phone)
die Reparaturnounrepair
reparierenverbto repair
die Maschinenounmachine
der Blicknounview/look
der Teilnounpart
die Gruppenoungroup
der Mundnounmouth
der Armnounarm
die Handnounhand
das Beinnounleg
der Fußnounfoot
der Regennounrain
der Windnounwind
der Sportnounsport
das Hobbynounhobby
ankreuzenverbto mark/tick
drückenverbto press/push
empfehlenverbto recommend
besetztadjectiveoccupied/busy
ausländischadjectiveforeign
fremdadjectiveforeign/strange
internationaladjectiveinternational
bekanntadjectivewell-known/famous
der AusweisnounID card
der Passnounpassport
der Zollnouncustoms
liebenverbto love
sich kümmernverbto take care of
der Kindergartennounkindergarten
der Appetitnounappetite
der Hungernounhunger
der Durstnounthirst
bestellenverbto order
die Halbpensionnounhalf board

Okumaya devam edin

Önceki bölümDie Fahrt nach München Sonraki bölümDie Berufsmesse Almanca kısa hikâyeler13 bölümün tamamı

Almanca öğrenmeye bugün başla

Önce kelimeler, sonra dilbilgisi. A1 ve A2 için anlaşılır, düzenli dersler.

iOS ve Android için şimdi yayında.