Die Prüfung und der Ausflug
"Sınav ve Gezi": German with Levels hikâyesinin 13 bölümünden 9. bölümü. Hikâyeyi Almanca okuyun, gerektiğinde Türkçe çevirisine göz atın ve sondaki kelime testiyle yeni kelimeleri sağlamlaştırın.
✓ Bu bölümü tamamladınız
Yalnızca Almanca mı okuyorsunuz? Herhangi bir paragrafa dokunun ya da tıklayın, Türkçe çevirisine göz atın.
Bu hikayeyi dinle
Oynat düğmesine bas ve metni takip et: okunan kelime vurgulanır. Ses başladıktan sonra herhangi bir kelimeye dokunarak o noktaya atlayabilirsin.
Am Montagmorgen war es in der Sprachschule sehr ruhig. Deniz saß auf seinem Platz. Herr Schneider hat ein Wort an die Tafel geschrieben. Das Wort war groß und rot: Prüfung.
Pazartesi sabahı dil okulu çok sessizdi. Deniz yerinde oturuyordu. Schneider Bey tahtaya bir kelime yazmıştı. Kelime büyük ve kırmızıydı: Sınav.
Herr Schneider: „Guten Morgen! Setzen Sie sich bitte. Am Donnerstag ist die Prüfung."
Schneider Bey: "Günaydın! Lütfen oturun. Sınav perşembe günü."
Deniz: „Herr Schneider, ich habe Angst vor der Prüfung."
Deniz: "Schneider Bey, sınavdan korkuyorum."
Herr Schneider: „Das verstehe ich, Herr Deniz. Aber Sie haben täglich geübt."
Schneider Bey: "Bunu anlıyorum, Deniz Bey. Ama her gün alıştırma yaptınız."
Elif: „Ich habe auch Angst vor der Prüfung. Ich habe heute Nacht sehr schlecht geschlafen."
Elif: "Ben de sınavdan korkuyorum. Dün gece çok kötü uyudum."
Herr Schneider: „Das ist normal. Alle haben ein bisschen Angst vor der Prüfung. Aber wir machen heute noch eine Übung, und diese Übung ist genau wie die Prüfung."
Schneider Bey: "Bu normal. Herkes sınavdan biraz korkar. Ama bugün bir alıştırma daha yapacağız ve bu alıştırma tıpkı sınav gibi."
Herr Schneider hat dann den Stundenplan ausgeteilt. Deniz hat seinen Kalender aufgemacht und alles in sein Heft notiert.
Sonra Schneider Bey ders programını dağıttı. Deniz takvimini açtı ve her şeyi defterine not etti.
Herr Schneider: „Am Montag machen wir eine Übung zur Grammatik. Am Dienstag üben wir das Sprechen. Am Mittwoch wiederholen wir alles. Und am Donnerstag ist dann die Prüfung."
Schneider Bey: "Pazartesi günü dil bilgisi alıştırması yapacağız. Salı günü konuşma alıştırması yapacağız. Çarşamba günü her şeyi tekrar edeceğiz. Perşembe günü de sınav var."
Elif: „Wann bekommen wir die Note?"
Elif: "Notu ne zaman alacağız?"
Herr Schneider: „Die Note bekommen Sie am Freitag. Sie können das Papier im Sekretariat abholen."
Schneider Bey: "Notu cuma günü alacaksınız. Belgeyi sekreterlikten alabilirsiniz."
Deniz: „Wer gibt uns die Papiere? Frau Klein?"
Deniz: "Belgeleri bize kim verecek? Klein Hanım mı?"
Herr Schneider: „Nein, der Direktor kommt am Freitag ins Sekretariat. Er möchte mit allen kurz sprechen."
Schneider Bey: "Hayır, cuma günü müdür sekreterliğe gelecek. Herkesle kısaca konuşmak istiyor."
Der Unterricht hat um neun Uhr angefangen. In der Pause sind Deniz und Elif in die Cafeteria gegangen.
Ders saat dokuzda başladı. Teneffüste Deniz ve Elif kafeteryaya gitti.
Elif: „Weißt du was? Das ist wie damals in der Schule."
Elif: "Biliyor musun? Bu tıpkı eskiden okuldaki gibi."
Deniz: „Ja, das finde ich auch. Vormittags Unterricht, mittags Pause, nachmittags Hausaufgaben."
Deniz: "Evet, bence de öyle. Öğleden önce ders, öğlen ara, öğleden sonra ödev."
Elif: „Welche Fächer hattest du in der Schule?"
Elif: "Okulda hangi derslerin vardı?"
Deniz: „Alle! Mathematik, Physik, Chemie, Biologie, Geografie … Mathematik war okay, aber Chemie war schrecklich. Ich habe nichts verstanden. Und was war dein Lieblingsfach?"
Deniz: "Hepsi! Matematik, fizik, kimya, biyoloji, coğrafya… Matematik fena değildi ama kimya korkunçtu. Hiçbir şey anlamazdım. Peki senin en sevdiğin ders neydi?"
Elif: „Kunst. In Kunst habe ich viel gemalt. Und Musik hat mir auch Spaß gemacht. Wir haben jeden Freitag gesungen."
Elif: "Resim. Resim dersinde çok resim yapardım. Müzik de eğlenceliydi. Her cuma şarkı söylerdik."
Deniz: „Mir hat Geschichte gefallen. Geschichte war mein bestes Fach. Wir hatten auch Religion und Sozialkunde. Sozialkunde war interessant, weil wir viel diskutiert haben."
Deniz: "Ben tarihi severdim. Tarih en iyi dersimdi. Din dersi ve sosyal bilgiler de vardı. Sosyal bilgiler ilginçti çünkü çok tartışırdık."
Elif: „Hast du auch das Abitur gemacht?"
Elif: "Lise bitirme sınavına da girdin mi?"
Deniz: „Ja, ich habe das Abitur gemacht und dann in Istanbul studiert. Aber das ist lange her."
Deniz: "Evet, lise bitirme sınavına girdim, sonra İstanbul'da üniversite okudum. Ama bunun üzerinden çok zaman geçti."
Nach der Pause hat Herr Schneider noch eine Information gegeben.
Teneffüsten sonra Schneider Bey bir bilgi daha verdi.
Herr Schneider: „Ich habe eine gute Nachricht. Nach der Prüfung machen wir eine Klassenfahrt."
Schneider Bey: "İyi bir haberim var. Sınavdan sonra sınıf gezisi yapıyoruz."
Deniz: „Eine Klassenfahrt? Wie in der Schule?"
Deniz: "Sınıf gezisi mi? Okuldaki gibi mi?"
Herr Schneider: „Ganz genau. Am Samstag fahren wir zusammen raus in die Natur."
Schneider Bey: "Aynen öyle. Cumartesi günü hep birlikte şehir dışına, doğaya gidiyoruz."
Elif: „Wohin denn?"
Elif: "Nereye peki?"
Herr Schneider: „An einen See. Dort gibt es einen Wald, einen Fluss und dahinter einen Berg. Die Landschaft ist wirklich schön."
Schneider Bey: "Bir göle. Orada bir orman, bir nehir ve arkasında bir dağ var. Manzara gerçekten güzel."
Deniz: „Ich freue mich auf die Klassenfahrt. Aber erst kommt die Prüfung."
Deniz: "Sınıf gezisini dört gözle bekliyorum. Ama önce sınav var."
Am Abend hat Deniz zu Hause am Küchentisch gelernt. Vor ihm lagen sein Heft, sein Wörterbuch und drei Stifte. Lukas ist um sieben Uhr nach Hause gekommen.
Akşam Deniz evde mutfak masasında ders çalıştı. Önünde defteri, sözlüğü ve üç kalem duruyordu. Lukas saat yedide eve geldi.
Lukas: „Und? Wie läuft es?"
Lukas: "Ee? Nasıl gidiyor?"
Deniz: „Ich lerne seit vier Stunden. Mein Kopf ist voll."
Deniz: "Dört saattir ders çalışıyorum. Kafam doldu."
Lukas: „Du schaffst das."
Lukas: "Sen başarırsın."
Es hat an der Tür geklopft. Frau Weber stand vor der Tür mit einem Kuchen in der Hand.
Kapı çalındı. Weber Hanım elinde bir kekle kapıda duruyordu.
Frau Weber: „Guten Abend, ihr zwei! Ich habe einen Kuchen gebacken. Lernst du noch, Deniz?"
Weber Hanım: "İkinize de iyi akşamlar! Kek pişirdim. Hâlâ ders mi çalışıyorsun, Deniz?"
Deniz: „Ja, ich lerne im Moment täglich. Morgens mache ich Übungen, nachmittags lese ich, und abends höre ich Radio."
Deniz: "Evet, şu sıralar her gün ders çalışıyorum. Sabahları alıştırma yapıyorum, öğleden sonraları okuyorum, akşamları da radyo dinliyorum."
Frau Weber: „Und tagsüber arbeitest du nicht?"
Weber Hanım: "Peki gündüzleri işte çalışmıyor musun?"
Deniz: „Doch, manchmal. Aber diese Woche nicht. Diese Woche lerne ich nur."
Deniz: "Çalışıyorum, bazen. Ama bu hafta değil. Bu hafta sadece ders çalışıyorum."
Lukas: „Er lernt sogar nachts. Ich habe ihn um zwei Uhr in der Küche gefunden."
Lukas: "Geceleri bile ders çalışıyor. Onu saat ikide mutfakta buldum."
Deniz: „Das stimmt. Ich träume schon auf Deutsch."
Deniz: "Doğru. Artık rüyalarımı bile Almanca görüyorum."
Frau Weber: „Man muss auch mal Pause machen! Setzt euch."
Weber Hanım: "Arada mola da vermek lazım! Oturun."
Frau Weber hat viele Fragen gestellt, wie immer.
Weber Hanım her zamanki gibi bir sürü soru sordu.
Frau Weber: „Sag mal, Deniz, feiert ihr in der Türkei auch Weihnachten?"
Weber Hanım: "Söylesene Deniz, Türkiye'de siz de Noel kutluyor musunuz?"
Deniz: „Nein, Weihnachten feiern wir nicht. Bei uns feiert man andere Feste. Das größte Fest kommt nach dem Ramadan. Es dauert drei Tage. Man besucht die Familie, und man schenkt den Großeltern Blumen."
Deniz: "Hayır, Noel kutlamıyoruz. Bizde başka bayramlar kutlanır. En büyük bayram Ramazan'dan sonra gelir. Üç gün sürer. Aile ziyaret edilir, büyükanne ve büyükbabalara çiçek hediye edilir."
Frau Weber: „Ach, wie schön. Bei uns feiert man Weihnachten am 24. Dezember. Die ganze Familie kommt, wir essen zu viel, und wir schenken uns kleine Sachen."
Weber Hanım: "Ah, ne güzel. Bizde Noel 24 Aralık'ta kutlanır. Bütün aile gelir, çok fazla yeriz ve birbirimize küçük şeyler hediye ederiz."
Deniz: „Was schenken Sie denn so?"
Deniz: "Peki neler hediye ediyorsunuz?"
Frau Weber: „Bücher, Socken, Schokolade. Und Lukas schenke ich jedes Jahr einen Kalender."
Weber Hanım: "Kitap, çorap, çikolata. Lukas'a da her yıl bir takvim hediye ediyorum."
Lukas: „Jedes Jahr einen Kalender, Mama. Jedes Jahr."
Lukas: "Her yıl bir takvim, anne. Her yıl."
Frau Weber: „Was ist denn dein Wunsch? Sag mir deinen Wunsch, dann kaufe ich etwas anderes."
Weber Hanım: "Peki senin dileğin ne? Bana dileğini söyle, ben de başka bir şey alayım."
Lukas: „Mein Wunsch ist einfach: Ruhe. Aber ich wünsche mir das seit dreißig Jahren."
Lukas: "Dileğim basit: huzur. Ama bunu otuz yıldır diliyorum."
Deniz: „Und Ostern?"
Deniz: "Peki Paskalya?"
Frau Weber: „An Ostern verstecken wir Eier im Garten. Und wir wünschen allen Nachbarn frohe Ostern."
Weber Hanım: "Paskalya'da bahçeye yumurta saklarız. Ve bütün komşulara mutlu Paskalyalar dileriz."
Deniz: „Und Silvester?"
Deniz: "Peki yılbaşı gecesi?"
Lukas: „Silvester ist laut. Um Mitternacht gehen alle auf die Straße. Alle rufen und lachen."
Lukas: "Yılbaşı gecesi gürültülü olur. Gece yarısı herkes sokağa çıkar. Herkes bağırır ve güler."
Frau Weber: „Und an Neujahr schläft die ganze Stadt bis mittags."
Weber Hanım: "Yılbaşı günü de bütün şehir öğlene kadar uyur."
Deniz: „Bei uns ist Silvester auch wichtig. Die Familie sitzt zusammen, es gibt viel Essen, und um Mitternacht wünschen wir uns ein gutes neues Jahr."
Deniz: "Bizde de yılbaşı gecesi önemlidir. Aile bir arada oturur, bol bol yemek olur ve gece yarısı birbirimize iyi yıllar dileriz."
Lukas: „Aber das größte Fest in Köln ist der Karneval."
Lukas: "Ama Köln'deki en büyük şenlik karnavaldır."
Deniz: „Der Karneval! Elif hat mir davon erzählt. Wann findet der Karneval statt?"
Deniz: "Karnaval! Elif bana ondan bahsetmişti. Karnaval ne zaman yapılıyor?"
Lukas: „Im Februar. Die ganze Stadt trägt Kostüme. Es gibt überall Musik."
Lukas: "Şubatta. Bütün şehir kostüm giyer. Her yerde müzik olur."
Frau Weber: „Damals, als Lukas klein war, hatte er ein Kostüm als Vogel. Er war ein blauer Vogel."
Weber Hanım: "Eskiden, Lukas küçükken, onun bir kuş kostümü vardı. Mavi bir kuştu."
Lukas: „Mama, bitte nicht."
Lukas: "Anne, lütfen yapma."
Später ist Mia gekommen. Sie hat auch Kuchen gegessen.
Daha sonra Mia geldi. O da kek yedi.
Mia: „Im Sommer gibt es hier ein Festival im Park. Drei Tage Musik. Die Veranstaltung soll im Juli stattfinden."
Mia: "Yazın burada, parkta bir festival oluyor. Üç gün boyunca müzik. Etkinlik temmuzda yapılacakmış."
Deniz: „Vielleicht komme ich mit. Aber erst muss ich die Prüfung schaffen."
Deniz: "Belki ben de gelirim. Ama önce sınavı geçmem gerek."
Am Donnerstagmorgen ist Deniz um sechs Uhr aufgewacht. Draußen war es noch dunkel und sehr still.
Perşembe sabahı Deniz saat altıda uyandı. Dışarısı hâlâ karanlık ve çok sessizdi.
Lukas: „Guten Morgen. Du siehst müde aus."
Lukas: "Günaydın. Yorgun görünüyorsun."
Deniz: „Ich kann nicht frühstücken. Mein Bauch tut weh."
Deniz: "Kahvaltı edemiyorum. Karnım ağrıyor."
Lukas: „Iss wenigstens ein Brot. Wann fängt die Prüfung an?"
Lukas: "En azından bir dilim ekmek ye. Sınav ne zaman başlıyor?"
Deniz: „Um neun. Erst kommt der schriftliche Teil, danach der mündliche Teil. Ich habe Angst vor der Prüfung, Lukas."
Deniz: "Dokuzda. Önce yazılı bölüm, ardından sözlü bölüm var. Sınavdan korkuyorum, Lukas."
Lukas: „Das hast du mir schon hundertmal gesagt. Trink deinen Tee."
Lukas: "Bunu bana yüz kere söyledin. Çayını iç."
Um Viertel vor neun waren alle im Klassenzimmer. Herr Schneider stand vorne an der Tafel, und neben ihm stand der Direktor.
Dokuza çeyrek kala herkes sınıftaydı. Schneider Bey önde, tahtanın başında duruyordu, yanında da müdür vardı.
Herr Schneider: „Guten Morgen. Heute ist der Direktor auch Prüfer. Er hört später beim Sprechen zu."
Schneider Bey: "Günaydın. Bugün müdür de sınav görevlisi. Daha sonra konuşma bölümünde dinleyecek."
Elif: „Darf ich mein Wörterbuch benutzen?"
Elif: "Sözlüğümü kullanabilir miyim?"
Herr Schneider: „Nein, heute dürfen Sie das Wörterbuch nicht benutzen. Und auch nicht Ihr Heft."
Schneider Bey: "Hayır, bugün sözlük kullanamazsınız. Defterinizi de kullanamazsınız."
Deniz: „Und meine Notizen? Ich habe alles auf eine Seite geschrieben."
Deniz: "Peki notlarım? Her şeyi tek bir sayfaya yazdım."
Herr Schneider: „Auch keine Notizen. Bitte legen Sie jede Notiz in die Tasche."
Schneider Bey: "Not da yok. Lütfen her notu çantanıza koyun."
Herr Schneider hat dann die Papiere ausgeteilt.
Sonra Schneider Bey kâğıtları dağıttı.
Herr Schneider: „Hier ist der Antwortbogen. Bitte markieren Sie die richtige Antwort mit einem Kreuz. Markieren Sie nur ein Feld pro Frage."
Schneider Bey: "İşte cevap kâğıdı. Lütfen doğru cevabı çarpı işaretiyle işaretleyin. Her soru için yalnızca bir kutu işaretleyin."
Deniz: „Wie viele Seiten hat die Prüfung?"
Deniz: "Sınav kaç sayfa?"
Herr Schneider: „Acht Seiten. Auf Seite eins ist das Hören, auf Seite vier das Lesen."
Schneider Bey: "Sekiz sayfa. Birinci sayfada dinleme, dördüncü sayfada okuma var."
Elif: „Wie viele Punkte brauchen wir?"
Elif: "Kaç puan almamız gerekiyor?"
Herr Schneider: „Sie brauchen sechzig Punkte von hundert. Wenn Sie sechzig Punkte haben, bestehen Sie. Wenn nicht, machen Sie die Prüfung noch ein Mal. Fangen wir an."
Schneider Bey: "Yüz üzerinden altmış puan almanız gerekiyor. Altmış puanınız varsa geçersiniz. Yoksa sınava bir kez daha girersiniz. Başlayalım."
Zuerst hat Deniz die Hörtexte gehört. Er hat auf dem Antwortbogen markiert und daneben ein paar Wörter notiert. Dann kam das Lesen. Ein Text war über die Umwelt, ein Text über eine Insel. Deniz hat langsam gelesen. Manchmal hat er ein Wort nicht verstanden, aber er hat trotzdem weitergemacht.
Önce Deniz dinleme metinlerini dinledi. Cevap kâğıdında işaretleme yaptı ve yanına birkaç kelime not etti. Sonra okuma bölümü geldi. Bir metin çevre hakkındaydı, bir metin de bir ada hakkında. Deniz yavaş yavaş okudu. Bazen bir kelimeyi anlamadı ama yine de devam etti.
Nach dem schriftlichen Teil war Pause. Danach kam das Sprechen.
Yazılı bölümden sonra ara verildi. Ardından konuşma bölümü geldi.
Herr Schneider: „Herr Deniz, bitte kommen Sie herein. Stellen Sie sich kurz vor."
Schneider Bey: "Deniz Bey, lütfen içeri gelin. Kendinizi kısaca tanıtın."
Deniz: „Ich heiße Deniz. Ich bin achtundzwanzig Jahre alt. Ich komme aus der Türkei und spreche Türkisch, Englisch und ein bisschen Deutsch."
Deniz: "Adım Deniz. Yirmi sekiz yaşındayım. Türkiye'den geliyorum; Türkçe, İngilizce ve biraz Almanca konuşuyorum."
Herr Schneider: „Sehr gut. Und warum lernen Sie Deutsch?"
Schneider Bey: "Çok güzel. Peki neden Almanca öğreniyorsunuz?"
Deniz: „Weil ich hier lebe. Und weil ich mit meinen Nachbarn sprechen möchte. Vorher konnte ich nur Hallo sagen."
Deniz: "Çünkü burada yaşıyorum. Ve komşularımla konuşmak istiyorum. Önceden sadece merhaba diyebiliyordum."
Herr Schneider: „Was möchten Sie in der Zukunft machen?"
Schneider Bey: "Gelecekte ne yapmak istiyorsunuz?"
Deniz: „In der Zukunft möchte ich hier arbeiten. Ich glaube, dass ich noch viel lernen muss. Aber ich habe Zeit."
Deniz: "Gelecekte burada çalışmak istiyorum. Sanırım daha öğrenecek çok şeyim var. Ama zamanım var."
Nach zehn Minuten war es vorbei. Auf dem Flur hat Elif schon gewartet.
On dakika sonra her şey bitmişti. Koridorda Elif çoktan bekliyordu.
Elif: „Und? Wie war die Prüfung?"
Elif: "Ee? Sınav nasıldı?"
Deniz: „Schwer. Aber es geht. Und wie war die Prüfung für dich?"
Deniz: "Zordu. Ama idare eder. Peki senin için sınav nasıldı?"
Elif: „Der schriftliche Teil war okay. Beim Sprechen war ich nervös. Ich habe vorher zwei Stunden geübt, und dann habe ich alles vergessen."
Elif: "Yazılı bölüm fena değildi. Konuşmada çok heyecanlandım. Önceden iki saat çalıştım, sonra da her şeyi unuttum."
Deniz: „Das kenne ich. Manchmal ist der Kopf einfach leer."
Deniz: "O duyguyu bilirim. Bazen insanın kafası bomboş oluyor."
Elif: „Endlich ist es vorbei!"
Elif: "Sonunda bitti!"
Deniz: „Endlich. Zum ersten Mal seit einer Woche schlafe ich heute gut."
Deniz: "Sonunda. Bir haftadır ilk kez bu gece iyi uyuyacağım."
Am Freitag um zehn Uhr standen alle vor dem Sekretariat. Dann ist der Direktor gekommen, mit vielen Papieren in der Hand.
Cuma günü saat onda herkes sekreterliğin önünde duruyordu. Sonra müdür geldi, elinde bir sürü kâğıt vardı.
Direktor: „Guten Morgen! Ich habe eine gute Nachricht. Fast alle haben bestanden. Herzlichen Glückwunsch!"
Müdür: "Günaydın! İyi bir haberim var. Neredeyse herkes geçti. Tebrikler!"
Deniz hat sein Papier aufgemacht. Seine Hand war ein bisschen nass.
Deniz kâğıdını açtı. Eli biraz terlemişti.
Deniz: „Ich habe siebenundachtzig Punkte! Ich habe bestanden!"
Deniz: "Seksen yedi puan aldım! Geçtim!"
Elif: „Und ich habe einundneunzig! Meine Note ist eine Eins."
Elif: "Ben de doksan bir aldım! Notum bir."
Herr Schneider: „Das ist eine sehr gute Note, Frau Demir. Und Ihre Note ist auch gut, Herr Deniz. Und morgen ist die Klassenfahrt. Wir treffen uns um neun Uhr im Zentrum, am Hauptbahnhof."
Schneider Bey: "Bu çok iyi bir not, Demir Hanım. Sizin notunuz da iyi, Deniz Bey. Yarın da sınıf gezisi var. Saat dokuzda merkezde, ana garda buluşuyoruz."
Deniz: „Wohin fahren wir genau?"
Deniz: "Tam olarak nereye gidiyoruz?"
Herr Schneider: „In eine Region südlich von Köln. Der Zug fährt eine Stunde."
Schneider Bey: "Köln'ün güneyinde bir bölgeye. Tren yolculuğu bir saat sürüyor."
Danach sind alle in ein Café gegangen.
Ardından herkes bir kafeye gitti.
Deniz: „Herr Schneider, darf ich Sie etwas fragen? Kommen Sie aus Köln?"
Deniz: "Schneider Bey, size bir şey sorabilir miyim? Kölnlü müsünüz?"
Herr Schneider: „Nein. Ich bin in Deutschland geboren, aber im Norden. Ich bin also ein Deutscher, aber kein Kölner. Meine Frau ist Schweizerin. Sie kommt aus der Schweiz, aus Bern."
Schneider Bey: "Hayır. Almanya'da doğdum ama kuzeyde. Yani Alman'ım ama Kölnlü değilim. Eşim İsviçreli. İsviçre'den, Bern'den geliyor."
Deniz: „Bern ist die Hauptstadt, oder?"
Deniz: "Bern başkent, değil mi?"
Herr Schneider: „Richtig. Die Hauptstadt von der Schweiz ist Bern. Viele Leute denken, dass es Zürich ist."
Schneider Bey: "Doğru. İsviçre'nin başkenti Bern'dir. Birçok insan Zürih olduğunu düşünür."
Elif: „Und Sie? Wie lange leben Sie schon hier?"
Elif: "Peki siz? Ne zamandır burada yaşıyorsunuz?"
Herr Schneider: „Seit zwanzig Jahren. Damals habe ich zwei Jahre in Luxemburg gearbeitet. Luxemburg ist klein, aber sehr international."
Schneider Bey: "Yirmi yıldır. O zamanlar iki yıl Lüksemburg'da çalıştım. Lüksemburg küçük ama çok uluslararası bir yer."
Deniz: „Sprechen die Leute in Luxemburg Deutsch?"
Deniz: "Lüksemburg'da insanlar Almanca konuşuyor mu?"
Herr Schneider: „Viele sprechen Deutsch, Französisch und Luxemburgisch. In Europa ist das ganz normal. Viele Menschen sprechen zwei oder drei Sprachen."
Schneider Bey: "Birçoğu Almanca, Fransızca ve Lüksemburgca konuşuyor. Avrupa'da bu gayet normal. Birçok insan iki ya da üç dil konuşuyor."
Elif: „Ich komme aus Deutschland und spreche Türkisch und Deutsch. Meine Eltern kommen aus Izmir."
Elif: "Ben Almanya'danım, Türkçe ve Almanca konuşuyorum. Annemle babam İzmirli."
Am Nachmittag hat Deniz Lukas, Mia und Frau Weber getroffen. Herr Schneider hat gesagt, dass Gäste mitkommen dürfen.
Öğleden sonra Deniz, Lukas, Mia ve Weber Hanım'la buluştu. Schneider Bey misafirlerin de gelebileceğini söylemişti.
Frau Weber: „Ich komme sehr gern mit! Mein Bruder ist Österreicher, er wohnt bei Salzburg. Dort ist die Landschaft auch so schön."
Weber Hanım: "Seve seve gelirim! Erkek kardeşim Avusturyalı, Salzburg yakınlarında oturuyor. Orada da manzara çok güzel."
Deniz: „Ihr Bruder ist Österreicher? Aber Sie sind Deutsche?"
Deniz: "Kardeşiniz Avusturyalı mı? Ama siz Alman'sınız?"
Frau Weber: „Ja. Meine Mutter kommt aus Österreich, mein Vater aus Köln. Mein Neffe ist wieder ein Deutscher, weil er hier geboren ist. So ist das in Europa."
Weber Hanım: "Evet. Annem Avusturya'dan, babam Köln'den. Yeğenim yine Alman çünkü burada doğdu. Avrupa'da bu böyledir."
Mia: „Im August mache ich eine europäische Reise. Ich fahre mit dem Zug durch fünf Länder."
Mia: "Ağustosta bir Avrupa seyahatine çıkıyorum. Trenle beş ülkeden geçeceğim."
Deniz: „Und wohin genau?"
Deniz: "Peki tam olarak nereye?"
Mia: „Zuerst nach Österreich, dann in die Schweiz. Am Ende möchte ich auf eine Insel in Griechenland. Dort gibt es einen langen Strand."
Mia: "Önce Avusturya'ya, sonra İsviçre'ye. En sonunda da Yunanistan'da bir adaya gitmek istiyorum. Orada uzun bir plaj var."
Elif: „Wie wird eigentlich das Wetter morgen?"
Elif: "Bu arada, yarın hava nasıl olacak?"
Lukas: „Ich habe gerade auf mein Handy geschaut. Morgens ist es neblig, dann wird es bewölkt."
Lukas: "Az önce telefonuma baktım. Sabah hava sisli olacak, sonra bulutlanacak."
Deniz: „Bewölkt ist nicht schlimm."
Deniz: "Bulutlu olması kötü değil."
Lukas: „Aber am Nachmittag kommt vielleicht ein Gewitter."
Lukas: "Ama öğleden sonra belki fırtına gelir."
Frau Weber: „Ein Gewitter? Dann nehmt bitte alle einen Regenschirm mit!"
Weber Hanım: "Fırtına mı? O zaman lütfen herkes yanına bir şemsiye alsın!"
Deniz ist ans Fenster gegangen. Der Himmel war grau, und eine große dunkle Wolke stand über der Stadt.
Deniz pencereye gitti. Gökyüzü griydi ve şehrin üzerinde büyük, koyu bir bulut duruyordu.
Deniz: „Es sieht nach Regen aus."
Deniz: "Yağmur yağacak gibi görünüyor."
Herr Schneider: „Vielleicht. Aber wir fahren trotzdem. Ein bisschen Regen ist kein Problem."
Schneider Bey: "Belki. Ama yine de gidiyoruz. Biraz yağmur sorun değil."
Am Samstagmorgen war es kühl. Um neun Uhr standen alle am Bahnhof. Herr Schneider hat die Fahrkarten gekauft, und der Zug ist pünktlich abgefahren.
Cumartesi sabahı hava serindi. Saat dokuzda herkes gardaydı. Schneider Bey biletleri aldı ve tren tam vaktinde hareket etti.
Deniz: „Schau mal aus dem Fenster, Elif! Die Landschaft ist wunderschön."
Deniz: "Pencereden dışarı baksana, Elif! Manzara harika."
Elif: „Ja, ein Fluss, viel Wald und dahinter ein Berg. In der Stadt vergisst man die Natur."
Elif: "Evet, bir nehir, bir sürü orman ve arkasında bir dağ. Şehirde insan doğayı unutuyor."
Deniz: „Bei uns zu Hause gibt es auch Berge. Im Winter liegt dort viel Schnee."
Deniz: "Bizim memlekette de dağlar var. Kışın orada çok kar olur."
Herr Schneider: „Schneit es in Istanbul?"
Schneider Bey: "İstanbul'da kar yağar mı?"
Deniz: „Manchmal schneit es. Nicht jedes Jahr. Aber wenn es schneit, steht die ganze Stadt still."
Deniz: "Bazen yağar. Her yıl değil. Ama kar yağdığında bütün şehir durur."
Herr Schneider: „Hier in Köln schneit es nicht oft. In den Bergen liegt aber bis April Schnee."
Schneider Bey: "Burada, Köln'de sık kar yağmaz. Ama dağlarda nisana kadar kar kalır."
Nach einer Stunde sind sie angekommen. Sie sind zwanzig Minuten durch den Wald gelaufen, und dann haben sie den See gesehen. Am Wasser gab es einen kleinen Strand.
Bir saat sonra vardılar. Yirmi dakika ormanın içinden yürüdüler ve sonra gölü gördüler. Suyun kenarında küçük bir plaj vardı.
Herr Schneider: „So, hier bleiben wir."
Schneider Bey: "Evet, burada kalıyoruz."
Lukas: „Ich habe ein Zelt mitgebracht. Wenn es regnet, können wir in das Zelt gehen."
Lukas: "Yanımda bir çadır getirdim. Yağmur yağarsa çadıra girebiliriz."
Frau Weber hat eine große Tasche aufgemacht. Es gab Kuchen, Brote und zwei Flaschen Tee.
Weber Hanım büyük bir çanta açtı. İçinde kek, sandviçler ve iki şişe çay vardı.
Frau Weber: „Der Tee ist noch heiß. Und hier ist Limonade. Nehmt euch!"
Weber Hanım: "Çay hâlâ sıcak. Burada da limonata var. Buyurun, alın!"
Deniz: „Danke! Die Sonne ist jetzt warm. Vorher war es so kühl."
Deniz: "Teşekkürler! Güneş şimdi sıcacık. Demin hava çok serindi."
Elif hat die Hand ins Wasser gehalten.
Elif elini suya soktu.
Elif: „Puh, das Wasser ist kalt! Sehr kalt."
Elif: "Uf, su soğukmuş! Hem de çok soğuk."
Sie haben zusammen gegessen. Ein Vogel ist über dem Wasser geflogen.
Birlikte yemek yediler. Suyun üzerinden bir kuş uçtu.
Mia: „Schaut mal, ein Vogel! Ein großer Vogel."
Mia: "Bakın, bir kuş! Kocaman bir kuş."
Elif: „Was für ein Tier ist das denn?"
Elif: "Bu ne tür bir hayvan?"
Herr Schneider: „Das ist ein Reiher. Man sieht dieses Tier oft am Fluss."
Schneider Bey: "Bu bir balıkçıl. Bu hayvan nehir kenarında sık sık görülür."
Deniz: „Und wie heißt diese Pflanze hier? Diese gelbe Pflanze am Wasser."
Deniz: "Peki şuradaki bitkinin adı ne? Suyun kenarındaki şu sarı bitki."
Herr Schneider: „Das weiß ich leider nicht. Für Biologie hatte ich nie eine gute Note."
Schneider Bey: "Onu maalesef bilmiyorum. Biyolojiden hiçbir zaman iyi not alamadım."
Alle haben gelacht.
Herkes güldü.
Mia: „Bitte nehmt euren Müll wieder mit. Die Umwelt ist wichtig."
Mia: "Lütfen çöplerinizi yanınızda geri götürün. Çevre önemli."
Elif: „Frau Weber, was machen Sie eigentlich an Ostern?"
Elif: "Weber Hanım, siz Paskalya'da neler yaparsınız?"
Frau Weber: „Bei uns feiert man Ostern mit der Familie. Und bei euch?"
Weber Hanım: "Bizde Paskalya aileyle kutlanır. Peki sizde?"
Elif: „Bei uns feiert man das Zuckerfest. Alle Kinder gehen zu den Nachbarn. Die Nachbarn schenken ihnen Süßigkeiten."
Elif: "Bizde Şeker Bayramı kutlanır. Bütün çocuklar komşulara gider. Komşular da onlara şeker verir."
Deniz: „Und im Sommer gibt es viele Hochzeiten. Eine Hochzeit ist bei uns eine große Feier. Manchmal kommen dreihundert Leute."
Deniz: "Yazın da çok düğün olur. Bizde düğün büyük bir kutlamadır. Bazen üç yüz kişi gelir."
Um drei Uhr war der Himmel plötzlich dunkel. Eine schwarze Wolke ist schnell über den Berg gekommen. Dann hat es gedonnert.
Saat üçte gökyüzü birden karardı. Kara bir bulut hızla dağın üzerinden geldi. Sonra gök gürledi.
Deniz: „Das Gewitter kommt!"
Deniz: "Fırtına geliyor!"
Lukas: „Schnell, alles ins Zelt!"
Lukas: "Çabuk, her şey çadıra!"
In fünf Minuten hat es stark geregnet. Alle sind gelaufen. Deniz hat seine Tasche genommen, aber sein Regenschirm war nicht da.
Beş dakika içinde şiddetli bir yağmur başladı. Herkes koştu. Deniz çantasını aldı ama şemsiyesi yoktu.
Deniz: „Mein Regenschirm! Ich habe ihn im Zug vergessen."
Deniz: "Şemsiyem! Onu trende unutmuşum."
Elif: „Komm unter meinen Schirm!"
Elif: "Gel benim şemsiyemin altına!"
Deniz: „Zu spät. Ich bin schon ganz nass."
Deniz: "Çok geç. Zaten sırılsıklam oldum."
Im Zelt haben sie alle zusammen gesessen. Draußen hat es geregnet, und im Zelt war es warm.
Çadırda hep birlikte oturdular. Dışarıda yağmur yağıyordu, çadırın içiyse sıcaktı.
Lukas: „Und, Deniz? Wie war die Prüfung? Erzähl noch mal."
Lukas: "Ee, Deniz? Sınav nasıldı? Bir daha anlat."
Deniz: „Die Prüfung war schwer. Aber jetzt sitze ich hier im Zelt, meine Schuhe sind nass, und ich bin trotzdem glücklich."
Deniz: "Sınav zordu. Ama şimdi burada, çadırda oturuyorum, ayakkabılarım ıslak, yine de mutluyum."
Nach einer halben Stunde hat der Regen aufgehört. Die Sonne ist wieder gekommen, und über dem See stand ein Regenbogen. Eine kleine schwarze Katze ist zwischen den Bäumen gelaufen.
Yarım saat sonra yağmur durdu. Güneş yeniden çıktı ve gölün üzerinde bir gökkuşağı belirdi. Ağaçların arasında küçük, siyah bir kedi yürüyordu.
Mia: „Da ist eine Katze! Wo kommt die denn her?"
Mia: "Orada bir kedi var! Bu da nereden çıktı?"
Frau Weber: „Zu Hause habe ich auch eine Katze. Meine Katze schläft den ganzen Tag."
Weber Hanım: "Evde benim de bir kedim var. Benim kedim bütün gün uyur."
Herr Schneider: „So, hören Sie bitte alle kurz zu. Der neue Kurs fängt im September an. Ich hoffe, dass Sie alle wiederkommen."
Schneider Bey: "Evet, lütfen herkes kısaca beni dinlesin. Yeni kurs eylülde başlıyor. Umarım hepiniz geri gelirsiniz."
Deniz: „Ich komme wieder. Ich freue mich schon auf den neuen Kurs."
Deniz: "Ben geleceğim. Yeni kursu şimdiden dört gözle bekliyorum."
Elif: „Und nächste Woche machen wir eine Feier bei mir. Alle kommen, ja?"
Elif: "Gelecek hafta da benim evimde bir kutlama yapıyoruz. Herkes geliyor, değil mi?"
Lukas: „Klar. Wann findet die Feier statt?"
Lukas: "Tabii. Kutlama ne zaman yapılıyor?"
Elif: „Am Samstagabend um acht."
Elif: "Cumartesi akşamı saat sekizde."
Am Abend sind sie mit dem Zug zurückgefahren. Deniz hat aus dem Fenster gesehen. Es war jetzt neblig über den Feldern. In seinem Heft hat er eine kurze Notiz geschrieben: „Heute habe ich zum ersten Mal in Deutschland im Regen gelacht."
Akşam trenle geri döndüler. Deniz pencereden dışarı baktı. Şimdi tarlaların üzeri sisliydi. Defterine kısa bir not yazdı: "Bugün Almanya'da ilk kez yağmurun altında güldüm."
Geschafft! 9. bölümün sonuna ulaştınız.
Bu seviyenin dilbilgisini de çalışın: cevaplı ücretsiz A2 dilbilgisi testi
Bu bölümün 100 kelimesi
Bu bölümdeki her hedef kelime; türü ve İngilizce anlamıyla birlikte. Hikâye, bu listenin ve önceki bölümlerin dışındaki kelimeleri asla kullanmaz; yani bu tablo eksiksiz anahtarınızdır.
Kelime kartları
Çevirmek için karta dokunun.
| Almanca | Tür | İngilizce |
|---|---|---|
| das Abitur | noun | high school diploma |
| der Direktor | noun | principal/director |
| die Klassenfahrt | noun | class trip |
| das Sekretariat | noun | secretary's office |
| der Stundenplan | noun | class schedule/timetable |
| die Biologie | noun | biology |
| die Chemie | noun | chemistry |
| die Geografie | noun | geography |
| die Geschichte | noun | history |
| die Kunst | noun | art |
| die Mathematik | noun | mathematics |
| die Musik | noun | music |
| die Physik | noun | physics |
| die Religion | noun | religion |
| die Sozialkunde | noun | social studies |
| das Fach | noun | subject/compartment |
| die Note | noun | grade/mark |
| der Unterricht | noun | class/lesson |
| die Übung | noun | exercise/practice |
| die Tafel | noun | board/blackboard |
| der Karneval | noun | carnival |
| Ostern | noun | Easter |
| Weihnachten | noun | Christmas |
| Neujahr | noun | New Year |
| Silvester | noun | New Year's Eve |
| die Feier | noun | celebration |
| das Fest | noun | festival/celebration |
| das Festival | noun | festival (event) |
| schenken | verb | to give (a gift) |
| der Wunsch | noun | wish |
| wünschen | verb | to wish |
| die Veranstaltung | noun | event |
| stattfinden | verb | to take place |
| die Mitternacht | noun | midnight |
| täglich | adverb | daily |
| tagsüber | adverb | during the day |
| morgens | adverb | in the morning |
| vormittags | adverb | in the late morning |
| mittags | adverb | at noon |
| nachmittags | adverb | in the afternoon |
| abends | adverb | in the evening |
| nachts | adverb | at night |
| der Kalender | noun | calendar |
| das Mal | noun | time (occurrence) |
| damals | adverb | back then/at that time |
| erst | adverb | first/only/not until |
| endlich | adverb | finally |
| vorher | adverb | before/previously |
| manchmal | adverb | sometimes |
| die Zukunft | noun | future |
| der Antwortbogen | noun | answer sheet |
| markieren | verb | to mark |
| der Prüfer | noun | examiner |
| das Wörterbuch | noun | dictionary |
| bestehen | verb | to pass (exam)/to exist |
| das Heft | noun | notebook/booklet |
| notieren | verb | to note down |
| die Notiz | noun | note |
| die Seite | noun | page/side |
| der Punkt | noun | point/period |
| Deutschland | noun | Germany |
| der Deutsche | noun | German (person) |
| deutsch | adjective | German (adj.) |
| Österreich | noun | Austria |
| der Österreicher | noun | Austrian (person) |
| die Schweiz | noun | Switzerland |
| der Schweizer | noun | Swiss (person) |
| Luxemburg | noun | Luxembourg |
| Europa | noun | Europe |
| europäisch | adjective | European (adj.) |
| die Hauptstadt | noun | capital city |
| die Region | noun | region |
| das Zentrum | noun | center |
| die Insel | noun | island |
| die Landschaft | noun | landscape/scenery |
| bewölkt | adjective | cloudy |
| die Wolke | noun | cloud |
| das Gewitter | noun | thunderstorm |
| neblig | adjective | foggy |
| der Himmel | noun | sky/heaven |
| der Schnee | noun | snow |
| schneien | verb | to snow |
| nass | adjective | wet |
| die Natur | noun | nature |
| kühl | adjective | cool (temperature) |
| kalt | adjective | cold |
| warm | adjective | warm |
| heiß | adjective | hot |
| der Berg | noun | mountain |
| der Fluss | noun | river |
| der Wald | noun | forest |
| der Strand | noun | beach |
| die Pflanze | noun | plant |
| der Vogel | noun | bird |
| das Tier | noun | animal |
| die Katze | noun | cat |
| die Umwelt | noun | environment |
| der Regenschirm | noun | umbrella |
| der Schirm | noun | umbrella/screen |
| das Zelt | noun | tent |
Kelime testi: bu bölümü tamamlayın
Bu bölümün kelime listesinden on kısa soru. Bölümü yolculuk haritanızda tamamlandı olarak işaretlemek için en az 8 doğru yapın.
Okumaya devam edin
Almanca öğrenmeye bugün başla
Önce kelimeler, sonra dilbilgisi. A1 ve A2 için anlaşılır, düzenli dersler.